با پسری که حاضره از باباش بگذره تا سفر مرد شدن رو شروع کنه ازدواج کنم؟

پرسش

+
1
-
تاریخ ثبت : 28 شهریور 1396
92  بازدید
با سلام
من مدت 4 ساله که دارم کلاسهای خودشناسی به روش پروفسور یونگ رو شرکت میکنم. توی این کلاسها با آقایی آشنا شدم و با وجود اینکه 2 سال از من کوچیکتره وارد رابطه ی عاطفی شدم.
توی این 3 سال و اندی دوستی، رابطمون افت و خیز داشته اما دوتایی سعی کردیم بالغانه، با توجه به آموخته هامون، مسائل و حل کنیم و تا اینجا از پسش بر اومدیم.
مدتیه که ایشون مسئله رو با پدرشون در میون گذاشتن اما پدر شون 2 سال بزرگتر بودن من رو تنها علت مخالفتشون بیان میکنن و هربار از پسرشون فرصت فکر کردن میخوان. خود آقا پسر اعتقادشون اینه که پدرم با هرچی که انتخاب خودش نباشه و کنترلی روش نداشته باشه مخالفه. صحبتی که الان میکنن اینه که چون پدر منطقی مخالفت نمیکنه حاضرن تنهایی و به بهای قطع ارتباط با ایشون با من ازدواج کنن.
من میدونم که آدمها از خانواده هاشون جدا نیستن و نمیشه این اتصال رو قطع کرد، میدونم که بچه من نباید از حق پدربزرگ داشتن محروم بشه، اما از طرفی هم میدونم که این آقا باید بالاخره یک جایی این حلقه اتصال روانی رو جدا کنه و از زیر پرچم پدر بیرون بیاد.
امیدوارم که راهنماییم کنید .

پاسخ پاسخگر

دکتر اکبری
دکتر اکبری
2
17 مهر 1396 ساعت 02:12

سلام

شخصیت فرد مورد نظرتون رو چون شناختی از ایشون نیست نمیشه قضاوتی داشت؛ از این نظر که باید دید ایشون در حال حاضر در چه نقطه ای قرار دارن و آیا این آمادگی برای جدایی از خانواده رو "به واقع" در خودشون میبینن؟ (چون  به نظر میاد مشکل شون با پدر، قدری ریشه دارتر از صرفا مسئله ازدواج هست) و اینکه بخشی عمده ای از این تصمیم گیری، صرفا بخاطر جسارتی هست که "عشق" در اختیارشون گذاشته یا واقعا  بـرنامه ای برای اون دارن؟ برخورد بالغانه ایشون با مسئله و صبوری در این راه (با در نظر گرفتن زمانی معقول برای این کار  از هر دو طرف شما) میتونه کمک کننده باشه  (هر چند با در نظر گرفتن جمیع شرایط، شاید رابطه ارزش این رو داشته باشه که حتی مدت بیشتری رو هم خارج از حد نرمال در نظر گرفت) اما در کل، انفکاک اتصال روانی که اشاره فرمودید  به شیوه ناپخته و از سر لجبازی و ... ، در آینده مشکل زا و آسیب زننده خواهد بود. 

ضمنا نکته ظریفی هم هست که بهتره فراموش نکنیم و به یاد داشته باشیم، صرف حضور در کلاسها و آموزش دوره های روانشناسی، تضمینی برای کنترل اتفاقات در هر شرایطی نیست و افراد مهمی هستن در زندگی همه ما که بدون اینکه کلاسی رفته باشن یا آموزش خاص روانشناسی دیده باشن  (که انتظار بره مثل من یا شمای آموزش دیده با مسائل برخورد کنند) در زندگی ما حضور پررنگی دارن و گفته هاشون، رفتارشون و عملکرد و تصمیماتشون  در مواقعی، شرایط خاصی رو ایجاد می کنه که با تکیه کردن صرف روی دانش مون نمی تونیم  اون شرایط خاص رو طوریکه دلخواه و قابل انتظارمون هست کنترل کنیم.


با احترام

دکتر بابک اکبری

ثبت و ویرایش پاسخ
لغو درخواست

نظر شما چیست ؟

جهت ثبت نظر ، ابتدا وارد سایت شوید یا ثبت نام نمایید

سوالات مشابه