عدم توانایی در به انجام رساندن امور بااهمیت در زندگی

پرسش

+
0
-
تاریخ ثبت : 14 مهر 1397
124  بازدید
باسلام. من همیشه دچار این مشکل بود م که در موقعیت های حساس زندگی (مثل کنکور لیسانس، پایان نامه ارشد و در حال حاضر پایان نامه دکتری) به یکباره تلاش خودم رو کنار میگذاشتم و با بروز هرگونه مشکل به یک باره همه چیز رو متوقف ورها می کردم. الان بدلیل اینکه موفق نشدم مقاله خوبی چاپ کنم کلا بحث دفاع ازتز دکتری رو کنارگذاشتم. (شرط دفاع پذیرش مقاله هست)
البته استرس دفاع از تز دکتری همیشه با من بوده و رو جنبه های مختلف زندگیم و از جمله روی آرامشم، رابطه ام باهمسرم، شغلم، و ... تأثیر منفی گذاشته اما جوری شده که نمیتونم برم سمتش و تلاشم رو برای اصلاح و پذیرش مقاله انجام بدم. احساس می کنم از دانشگاه و اساتید خیلی دور شدم و همه منو بعنوان یک ادم ناتوان علمی میشناسن. از طرفی رهاکردن درسم در این مرحله ضربه بزرگی به لحاظ روحی، اجتماعی و شغلی برای من خواهد بود. کلا توی یک منجلابی هستم که نه راه پس دارم و نه راه پیش. عوامل دیگری هم بودن که تو این مدت مشکل منو حادتر کردن ازجمله محل دانشگاه که تو شهر دیگه هست، شاغل و متاهل بودنم و مشکل بچه دارنشدن.
چندبار هم به مشاور مراجعه کردم که بی نتیجه بوده. ممنون.

پاسخ پاسخگر

الهه دهقانیان
الهه دهقانیان
0
15 مهر 1397 ساعت 11:18

باسلام به شما پرسشگر گرامی

تردیدی نیست که افراد در زندگی وکارهایی که انجام میدهنددچار اشتباه شوند وطبیعیست که کار بالغانه یافتن بهترین راه حل ممکن است ولی از آنجایی که افراد با یکدیگر متفاوت هستند بنابراین همه به یک شکل عمل نمیکنند وباتوجه به توضیحات مختصر شما از خودتان شاید شما از دسته افراد خودتخریبگر باشید که این افراد ویژگیهای زیر را دارا میباشند:

۱) مسائل را بزرگتر از آنچه که هست میبینند.

۲)معمولا خود را در وضعیتی قرار میدهند که شکست بخورند.

۳)به نظر میرسد که ترسهایشان بر زندگیشان غلبه میکند وآنها را کنترل میکند. 

۴)اغلب مسائل را تعمیم میدهند.

۵)بیشتر اوقات احساس خستگی میکنند.

۶)حس میکنند انسان بی ارزش ونا امیدی هستند.

۷)اغلب ترس از شکست باعث میشود که پس از شروع کار مهمی آن را رها کنند.

۸) در تکمیل پروژه ها مشکل دارند، کارهای زیادی شروع میکنند ولی به پایان نمی رسانند.

۹)اغلب برای هیچ کاری تمایل ندارند.

۱۰)در هر وضعیتی به دنبال نکات منفی آن میگردند.

تمام موارد بالا ویژگی افراد خودتخریبگر است که احتمالا بعضی از  این ویژگیها را شما داشته باشید.

اما راهکار چیست؟ در زندگی گاهی با افرادی مواجه میشویم که هیچ تلاشی نمیکنند ومدام افسرده و مأیوس هستند.اینجا سؤال مهمی مطرح میشود وآن اینست که اگر واقعا از وضعیت فعلی خود ناراضی هستید چرا تلاشیبرای تغییر آن نمیکنید؟

بیایید با خودصادق باشید، شکایت از وضعیت موجود هیچ چیز را تغییر نمیدهدباید اول به این باور برسیدکه برای هر مشکلی هرچند پیچیده راه حلی وجود دارد، راه حلی که شاید هنوز به فکر شما نرسیده.

اگر به این باور رسیدید لطفادر مورد نکات زیر بدون موضع گیری فکر کنید

الف) اشتباه را به عنوان جاده رسیدن به راه حل نگاه کنیدواجازه ندهید اشتباهات وکاستی ها شما را  در زندگی دلزده وناامید کندچرا که این نا امیدیها آینده تان را محدود میکند.

ب)اشتباهاتتان را بپذیرید. این کار شجاعت میخواهد ولی تشخیص اشتباهات نشانه بلوغ فکریست .

ج) مدام  اشتباهات گذشته خود را مرور نکنید چرا که نشخوار فکری افسرده ساز است در عوض برای رسیدن به راه حل های موفق خلاقیتتان را افزایش دهید که بااین شیوه کمتر به بن بست  وافسردگی میرسید.

در نهایت به یاد داشته باشید به نکات مثبتخطاها فکر کنید که این تغییر نگاه کار پذیرش و عدم  تکرارشان را آسان میکند.

با سپاس از اعتماد شما

الهه دهقانیان 

خانه توانگری طوبی


ثبت و ویرایش پاسخ
لغو درخواست

پاسخ پرسشگر

15 مهر 1397 ساعت 11:26
با سلام. با توضیحاتتون متوجه شدم که من ویژگی های انسان خودتخرب گر رو واقعا دارم و تقریبا همه اونها در من صدق میکنه. آیا این یک اختلال روانشناخیه و آیا باید بدنبال درمان باشم؟ سپاس از راهنمایی شما
ثبت و ویرایش پاسخ
لغو درخواست

نظر شما چیست ؟

جهت ثبت نظر ، ابتدا وارد سایت شوید یا ثبت نام نمایید

سوالات مشابه