آیا به ادامه راه باید امید داشته باشم

پرسش

+
0
-
تاریخ ثبت : 13 آبان 1397
111  بازدید
من در سال 90 با همسرم به اصرار من عقد کردم ( ایشان بعد 2 سال رابطه دوستی همچنان از من مهلت میخواستن ، و من بخاطر مریضی مادرم و داشتن کیس مناسب ازدواج دیگر تحت فشار خانواده باید تصمیم می گرفتم )تا اینکه به ایشون گفتم اگه تا فلان تاریخ اقدامی نکردید من گوشی خاموش می کنم.مادر ایشان همون شب تماس گرفتن و خانوادشون با عنوان آشنایی جلو آ مدند .
4 ماه از اون دوران گذشت اما ایشون بجای زمان برای آشنا شدن در اطراف تهران برای خانوادشون ویلا میساختن .تا اینکه پدر من بخاطر اعتقادات مذهبی از خانواده ایشان خواستن بیان تا تکلیف مشخص کنن . با تعیین روز عقد توسط پدر من و تائید مادر ایشون ( سکوت من ) تاریخ عقد افتاد در زمانی که ایشون قبول نداشتن و الان بعد 7 سال به همه سرکوفت میزنن من تاریخ عقدم قبول ندارم .
در دوران عقد علارقم ناراحتی من از مریضی مادرم و اینکه دوست دارم عروسی من رو ببینن باز هم تعلل و وقت تلف کردند تا اینکه مادر من فوت کرد و فوت مادر من بهونه ای شد برای اینکه یک سال دیگر ایشون وقت بخرند .
طبق توافق بین خودمون قرار شد من مهریه ای نداشته باشم و علت اول علاقم و دوم اعتمادی بود که به ایشون کردم ( اعتقاد داشتن که زنی که به زور بخواد با من زندگی کنه رو نمیخوام ) تا جایی که جلو همه من داشتم اما بعد رفتم بدون گرفتن حق طلاق بخشیدم .
من در دوران عقد چند رابطه در حد اس ام اس توی گوشی ایشون دیدم .دو سال پیش شبی در گوشی ایشون ابراز علاقه دو طرفه ای دیدم .و ایشون همیشه علت خیانت رفتار سرد من دونست و هیچ گاه ابراز پشیمانی نکردند
4 ماه سایر مشکلات ( مالی ، خانوادگی و کشیدن موضوع به خانواده ها و ....) کاملا سر باز کرده .ایشون الان خواستار ادامه هستن اما من احساس و اعتماد ندارم

پاسخ پاسخگر

شایان غدیری
شایان غدیری
0
17 آبان 1397 ساعت 23:50

با سلام


نامه شما را خواندم. به نظر میرسه مشکلات پیش آمده طی سالهای گذشته از ابتدای رابطه زناشویی تان تاکنون بر میزان رضایت مندی تان از زندگی با ایشان تاثیر گذاشته. بروز برخی رفتارها از سوی وی به خصوص لغزش، موجب کاهش اعتمادتان  شده است. شما حق دارید که چنین احساسی را داشته باشید. 


با توجه به نشانه هایی که در متن اشاره نمودید، تصور میکنم این رابطه، هنوز فرصت هایی واقع بینانه  برای جبران و ترمیم اشتباهات گذشته را دارد. هرچند از دست دادن اعتماد و به همراه آن کاهش میل و احساس شما، علائم قابل توجهی برای تردید به حفظ شرایط موجود هستند، با این حال، چنانچه طرفین این فرصت را برای یکدیگر قائل بشوند تا برخی کاستی ها را با گفتگو و همراهی همدیگه به مرور جبران نمایند می توانید روی ادامه این رابطه امیدوار باشید.


گاهی زندگی مشترک، به واسطه ی ابرازگری های هیجانی و عاطفی ست که می تواند سالها ادامه یابد. حتی ایدآل ترین روابط نیز روی کاغذ، وقتی اعتماد و سرد شدن احساسات را به همراه نداشته باشد به مرور پژمرده میشه. تلاش کنید به تدریج به همان صورت که این توانایی را داشتید که برای انتخاب تان  از برخی حقوق خود بگذرید . این فرصت را به خودتان بدهید تا جایی که این امکان برای طرفین وجود دارد پیوند خود را مستحکم کنید. البته که لغزش ایشان در دو سال گذشته، قابل توجیه نخواهد بود با این حال گاهی ممکن است برخی مشکلات و همچنین روزمرگی های زندگی، بر میزان تمایلات شما نسبت به همسرتان تاثیرگذار باشد.


 گفتگوی صمیمانه همراه با احترام متقابل، بر بهبود تدریجی روابط بسیار موثر خواهد بود. بدون آنکه مجبور باشید برای بیان خواسته ها و نیازهای خود، فرد مقابل را سرزنش و یا طرد نمایید.صحبت های همدیگه رو بشنوید.پیش از آنکه نسبت به رفتارهای همدیگر واکنش نشون بدید. مهارت گوش دادن موثر،  باعث پیشگیری از بروز پنجاه درصد مشکلات زناشویی می شه. 

 چنانچه همه ی مسائل و موانع را در کنار هم قرار میدید، شاید سرمایه گذاری برای ادامه رابطه در شرایط کنونی، کم هزینه تر از جدایی باشد.


در این راستا مطالعه دروس پیشگیری و بهبود رابطه پس از لغزش و خیانت  و  ساختن رابطه عاطفی بدون شکست ، به شما پیشنهاد می شود.


با تشکر از اعتماد شما

شایان غدیری

خانه توانگری طوبی

ثبت و ویرایش پاسخ
لغو درخواست

نظر شما چیست ؟

جهت ثبت نظر ، ابتدا وارد سایت شوید یا ثبت نام نمایید

سوالات مشابه