چگونه حساسیت خود را نسبت به نگاه همسرم به زنان دیگر کم کنم?

پرسش

+
0
-
تاریخ ثبت : 13 آبان 1397
76  بازدید
سلام و خدا قوت
دختری هستم ۲۴ ساله در دانشگاه و تحصیل بسیار موفق بوده ام و فردی که نسبت به خود اعتماد به نفس دارد۔ سفید و قدبلند از نظر زیبایی مورد تایید و تعریف دیگران بوده ام۔از دید من ارتباط دختر و پسر در حد احوال پرسی و خنده بلامانع بود ارتباط درسی و کاری با پسر نیز برایم توجیه شده بود۔ همسرم وقتی به خواستگاری من آمد۔تصور داشت من چادری هستم و در جلسه خواستگاری از پوشش مانتوی من تعجب کرد ولی آنچنان از نظر فکری با یکدیگر هم عقیده بودیم و گفتگوی ما گرم و دلنشین بود که اصلا گذر زمان را حس نکردیم ایشان از من درباره سرکردن چادر سوالاتی پرسیدند که با دلایل منطقی واحترام به این پوشش پاسخ دادم در شرایط فعلی جامعه پوششی که حد تعادل دارد را بهتر دوس دارم۔ در طول مدت آشنایی و عقد انتظاراتی که از مانتوی من داشتند انتظارات چادر بود مثلا موقع نشستن رون پیدا نشود۔موقع صحبت با نامحرم نخندم و ۔۔۔ ۔ عشق و علاقه زیادی بین ما بود که باعث میشد این مسائل را رعایت کنم و حتی متوجه شدم که مردان جذب چه چیزهایی میشوند که من اصلا فکرش را نمیکردم۔ حدود ۵ ماهی است که برعکس شده ایم یعنی ایشان دیگر حساسیت روی من ندارند حتی از من پوشش باز میخواهند ولی من به شدت حساسیت دارم روی نگاهشان به زنان دیگر۔ خیلی رابطه جنسی خوبی داریم و زندگیمان خوب است تنها مساله ای که در این برهه زمانی آزارمان میدهد این است که من با نگاه کردن شوهرم به زن دیگر توی خودم میروم و ایشان مدام میپرسند چی شد و من میگم۔حتی بعضی وقت ها در آن زن چیز زیبایی نمیبینم شاید حتی سیاه و کوتاه باشد۔ ایشان به شدت عصبانی میشوند و میگویند من فقط تورو دوس دارم میگه من اشتباه کردم دید تورو نسبت به مردها خراب کردم تا چادری شوی حالا چوبش را میخورم۔ چه کنیم

پاسخ پاسخگر

شایان غدیری
شایان غدیری
0
15 آبان 1397 ساعت 12:05

با سلام


نامه شما را خواندم. به نظر میرسه  سنسورهای ادراکی و هیجانی شما، تحت تاثیر پالس های متعدد دریافتی از همسرتان در ابتدای رابطه زناشویی، دچار حساسیت بالا شده اند. یک نگاهِ احتمالاً عادی ایشان را در ذهن خود به یک فاجعه تبدیل می کنید. البته بخشی از این مساله و احساس شما قابل درک است. 


بخش دیگر نیز به این موضوع بر میگرده که گاهی علائمِ مشکل دار،  در ساختارِ خانواده، حذف نمیشن. باقی میمونن و از یک فرد به فرد دیگه  منتقل میشه. چنانچه مواردِ خاص را کنار بگذاریم، برخی مردها، بصورت عادی در ابتدای رابطه سعی می کنند با ایجاد قوانینِ سفت و سخت، قدرت و اقتدار خود را نزد همسرشون تثبیت کنند. که الزاماً به معنای این نیست که مردان، تمامِ وقت خود را با این دغدغه ها و یا کشش ها نسبت به جنس مخالف می گذرانند. با این حال، این مساله تا زمانی ادامه پیدا میکنه که مطمئن شوند تهدیدی از سوی دیگران، همسرشان رانشانه نمی رود. 


ذهنِ شما، طی مکانیسمی خودکار ، این تهدید را از همسرتان دریافت و برای حفظ آن، با خود حمل میکند! ظاهراً برای حفاظت از خود در برابر آسیب های فرضی در برابر لغزشِ همسر. من تصور میکنم این واکنش، یک رفتار غریزیِ مختصِ انسان ها برای حفظ و بقای ساختار رابطه باشه. با این حال ، این واکنش هایِ حفاظتی ، موقتی است و پس از یک دوره، دوباره به شرایط عادی باز میگردید.


 بخشِ زیادی از نگرانی ها و شک ها ،  به واسطه ندانستنی ست که تبعات آن در پنداشت ها و ادراکات شما سایه می  اندازه. و شما را دچار سوء برداشت میکنه. وقتی یک رابطه ی عادی و یا یک نگاه و  ارتباط معمولی  را به واسطه همان مواردی که در سطور گذشته مطرح شد، تهدید آمیز ارزیابی می کنید، سیستم عصبی سمپاتیک بدن به سرعت تحریک شده و واکنش نشون میده. ضربان  قلب و فشار عروقی افزایش پیدا میکنه. دچار سنگینی در تنفس میشید و این واکنش ها بصورت  متقابل باعث تشدید عملکرد روانی شما میشه.


مساله مهم این است که نسبت به چنین الگوهایی شناخت و آگاهی داشته باشید. تا در دام تصوراتِ فاجعه آمیزِ آن گرفتار نشوید. وقتی میدانید، بخشی از فرایندِ تغییر را آغاز می کنید. چرا که بخش وسیعی از  چیزی که از هیجانات و احساسات شما به فرد مقابل بروز پیدا میکنه برایندی از همین تحریف های شناختی ست که تجربه می کنید.




با تشکر از اعتماد شما

شایان غدیری

خانه توانگری طوبی

ثبت و ویرایش پاسخ
لغو درخواست

پاسخ پرسشگر

15 آبان 1397 ساعت 17:17
سپاس از پاسختان
بله دقیقا در لحظه دچار تپش قلب میشوم و در مرز انفجار میروم از درون که نهایتا سکوت میکنم ولی با اصرار همسرم صحبت میکنم واکنش ایشان بسیار شدید است۔ مساله دیگر اینکه ایشان تمایل زیادی دارند که من مانتوی جلوباز بپوشم شلوار جذب بپوشم و موهای خود را فر کنم وقتی بیرون میرویم در صورتی که قبلا میگفتند زیبایی تو فقط برای منه اما جدیدا میگن هر مرد یا پسری یک دختری رو داره کاری به ناموس من نداره کسی۔ در صورتی که من تیپ بزنم خیلی چشم ها به سمتم می اید۔شاید اگر دختر دوسال گذشته بودم خودم تمایل داشتم با این تیپ بیرون بروم و به نظرم خوش تیپی بود ولی باتوجه به اینکه ایشان در ابتدای رابطه مرا اگاه کردند که مردان تحریک میشوند با این تیپ, در حال حاضر احساس بی حجابی میکنم اگر چنین تیپی بزنم۔از طرفی هم میخواهم چشم و دل شوهرم سیر شود۔ سر دوراهی مانده ام که چگونه حجابی مناسب است? در گذشته اصلا کاری به پوشش دیگران نداشتم ولی جدیدا سوال است برایم که ایا پوشش زنان دیگر مناسب است? چرا هر زنی در خانه برای همسر خود ارایش نمیکند وتیپ نمیزند به جای خیابان?
ثبت و ویرایش پاسخ
لغو درخواست

پاسخ پاسخگر

شایان غدیری
شایان غدیری
0
18 آبان 1397 ساعت 11:30

سلام


پوشش غالبا تحت تاثیر دو جنبه داره. جنبه روانی و جنبه فرهنگی. گاهی ما پوششی انتخاب می کنیم که با آن راحت تریم علی رغم اینکه با لیمیت های فرهنگی در تضاد است. گاهی نیز بدلیل قواعد سفت و سخت جامعه، جنبه ی فرهنگی آن غالب می شود، علی رغم اینکه با گرایشات و ترجیحات فردی ما سازگار نباشد. 

سازگارانه ترین شکل آن با در نظر گرفتن هر دو جنبه، انتخابی ست بین آن چیزی که مورد تمایل ماست و از سویی مورد پذیرش نسبی فرهنگی ست که در آن زندگی می کنید.

ثبت و ویرایش پاسخ
لغو درخواست

نظر شما چیست ؟

جهت ثبت نظر ، ابتدا وارد سایت شوید یا ثبت نام نمایید

سوالات مشابه