پرسش خود را هم اکنون از مشاوران ما بپرسید...
ارسال سوال

ادامه يا عدم ادامه زندگي در فرض خيانت

پرسش

تاریخ ثبت : 15 خرداد 1396
1,520  بازدید
ثبت و ویرایش پاسخ
لغو درخواست
سلام
بعد از ٣ سال دوستي و ٣سال ازدواج، نزديك به دوماهه كه متوجه شدم همسرم دختر ديگه اي رو (حدود ٣ماه قبل از اينكه من بفهمم) صيغه كرده است. بعد از صحبت هاي زياد و طبق اظهارات خودش در تمام طول مدت ٣ سال زندگيمون روابطي از اين دست داشته حالا شايد اين آخري فقط خيلي جدي و به شكل ازدواج موقت در اومده. از نظر همسرم علت اين امر اينه كه من نتونستم رضايت لازم را برايش به ارمغان بيارم و انتظارات ديگه اي داشته كه از نظر او ب دليل هم سن بودنمون (هردو٢٦)برطرف نشده. از طرف ديگه مدام ميگه روابطي از اين دست برايش جالبه و دوست داره ان ها را هر از چندگاهي شروع كنه. هرچند ميگه اصلا از زندگيش با من ناراضي نيست و حاضر نيست اون رو از دست بده و من چيزهايي دارم كه ميدونه در هيچ كس ديگه اي پيدا نميكنه و مي خواست فقط من با اين مورد كنار بيام! حتي به گفته خودش اگر طلاق بگيريم بعد يه مدت پشيمون ميشه و برميگرده و ميخواد من فرصت بازگشت بهش بدم. به مشاوران و روانپزشكاني مراجعه كرديم و البته يكي از اونها تشخيص هيپومانيا براي همسرم داده.
الان هر روز بك تصميمي ميگيريم. نميدونم تا كي بايد زمان داد و اصلا چه بايد كرد

مهمترین سوال :

پاسخ نوشتاری پاسخگر به سوال شما

فاطمه علی اکبری
فاطمه علی اکبری
21 مرداد 1396 ساعت 13:18

سلام دوست گرامی

انتخاب همسر، انتخابی مادام العمر است و با این انتخاب قرار است مرد و زن مدتی طولانی در کنار هم بمانند. در کنار هم ماندن، منوط به شرایطی است که یکی از آنها داشتن سلامت روان دوطرف است.

  • درجه خفیف تا متوسط شیدایی؛ هیپومانیا نامیده می شود. در دوره هیپومانیا فرد ممکن است احساس خوب همراه با افزایش توانمندی و کارائی داشته باشد. 
  • بدون درمان صحیح، هیپومانیا در برخی از افراد ممکن است به مانیای شدید و یا به افسردگی تبدیل گردد. 
  •  اختلال دو قطبی تا پایان عمر همراه بیمار است و کنترل وضعیت بیمار تنها با مصرف داروها امکان پذیر می‌باشد. 
  • البته همین کنترل هم تا زمانی مقدور است که فرد مبتلا بخواهد درمانش را انجام داده و ادامه دهد. در غیر اینصورت همواره بایستی شاهد رفتارهای پیش بینی ناپذیر از سوی ایشان باشید.
  • ازدواج کردن تاثیری در بهبودی این بیماری ندارد و کنترل آن زیر نظر روانپزشک مقدور است. در کنار درمان دارویی، رواندرمانی نیز می تواند در کنترل علائم کمک کننده باشد.

همه اینها در شرایطی مقدور است که همسر شما اولا از بیماری خود آگاه شود، و دوم اینکه حاضر به درمان شود. افرادی که مبتلا به اختلالات شخصیت هستند تا زمانی که بهبود نیافته اند، عمدتا دست به رفتارهایی می زنند که منشا آن، مشکل روحی آنهاست و عملاً امکان زندگی با ثبات در کنار آنها مقدور نخواهد بود. ممکن است در دوران دوستی نیز ارتباط شما زنگ خطرهایی داشته که شما به دلیل علاقه به ایشان، آنها را نادیده گرفته بودید.

خواهر گرامی، با توجه به نکاتی که خدمت تان عرض شد، در حال حاضر تصمیم با شما خواهد بود که برای بهبودی همسرتان تلاش کنید یا اینکه بخواهید تصمیم دیگری برای زندگی خود بگیرید. 

کسب اطلاعات کامل در خصوص بیماری همسرتان و نحوه سازگاری با این شرایط و امکان یا عدم امکان ادامه زندگی، مسائلی است که به خواسته های شما از زندگی برمی گردد. مشاوره کردن با پزشکی که تشخیص بیماری همسرتان را داده می تواند به شما کمک کند که تصمیمی را بگیرید که بیشترین فایده را برای شما داشته باشد. توصیه می شود تا زمانی که تصمیم نهایی را نگرفته اید، اقدام به بچه دار شدن نفرمایید.


از اعتماد شما سپاسگزارم

علی اکبری-خانه توانگری

معرفی کتاب :
+
معرفی فیلم/مقاله :
+
معرفی دروس غیر حضوری :
+
اکشن پلن :
+
ثبت و ویرایش پاسخ
لغو درخواست
سوال شما با موفقیت ثبت شده است و پس از بررسی درمانگر پاسخ خواهیم داد

سوالات مشابه