باسلام واحترامآنچه شما مطرح فرمودید میتواند در یک عنوان کلی مثل مشکل در عزت نفس توصیف شود.عزت نفس همانند درجه‌ای است که فرد در وجود خود دارد و با باتوجه به آن اعتماد به نفس، ارزشمندی و استحقاق محترم شمرده شدن را در خود احساس می‌کندبطوریکه:

عزت نفس در پایه‌ای‌ترین نقطه است و سایر موارد بر روی آن قرار می‌گیرد. 

افراد یا کودکانی که دارای عزت نفس پایین هستند، اغلب احساس شرم و تردید دارند. آنها اغلب وقت زیادی را صرف انتقاد از خود می‌کنند. 

چرخه خود انتقادی می‌تواند شادی و لذت فرد را در زندگی از بین ببرد. کودکان ممکن است از سرگرمی‌هایی که سابق انجام می‌دادند، به دلیل ترس از مورد قضاوت واقع شدن توسط دیگران وهمسالانشان. خودداری کنند. احساس خشم، گناه، یا غم ممکن است آنها را از انجام فعالیت‌هایی لذت‌بخش باز دارد.  

اما وظیفه ما به عنوان والدین چیست؟

یک مثل قدیمی و خوب هست که می‌گوید: والدین تأثیرگذار، به فرزندانشان ریشه‌هایی برای رشد و بال‌هایی برای پرواز می‌دهند. هر کودکی به حس امنیت از طریق پایه‌هایی محکم (والدین) نیاز دارد و همینطور اعتماد به نفس که بتواند آن پایه‌های محکم (والدین) را ترک کند.

۱)با کودکانتان باید  محترمانه برخورد کنید.

بچه‌ها در محفظه و یک فضای محدود بزرگ نمی‌شوند، بلکه در اجتماع و با مردم رشد می‌کنند. بیشتر یادگیری‌های اولیه توسط والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، اقوام و کسانی که به محیط خانواده وارد می‌شوند، اتفاق می‌افتد. مهمترین عامل برای اینکه به فرزندتان، ساختن پایه‌های یک زندگی شاد را در بزرگسالی آموزش دهید، این است که از همان اوایل کودکی با آنها با مهربانی، احترام و درست رفتار کنید. در نتیجه، کودک این رفتارها را رفتارهایی عادی و معمول می‌داند و آنها را انتظار دارد. کودک، این نوع رفتار محترمانه را به‌عنوان بهترین راه برای ارتباط با افراد درک خواهد کرد. بنابراین وقتی که فرزند شما با رفتار نادرست مواجه می‌شود، آن رفتار را قابل قبول و پذیرفتنی نمی‌داند.

گاهی کودک، حس دوست داشته شدن را از طرف والدین می‌فهمد، اما احترام گذاشتن آنها را به خود نمی‌بیند.

وقتی این اتفاق می‌افتد و کودکان بوسیله بزرگترها جدی گرفته نمی‌شوند، سرخورده و ناامید می‌شوند.

 وقتی بچه‌ها صحبت می‌کنند، به آنها نگاه کنید و به حرفهایشان گوش دهید، حرفشان را قطع نکنید و جمله‌ها را برایشان کامل نکنید. بی‌دلیل آنها را تصحیح نکنید، یا وقتی با شما حرف می‌زنند کار دیگری انجام ندهید. کودکان می‌توانند بی‌صبری یا بی‌علاقگی ما را هنگام صحبت کردنشان متوجه شوند.

۲)عزت نفس کودکانتان را برانگیزید به جای اینکه از انهاتوقع داشته باشید که آن ها را در خود داشته باشند.

من از کلمه برانگیختن استفاده کردم. شما نمی‌توانید به یکباره عزت نفس را از جایی بیرون از وجود او به کودک بدهید. عزت نفس همیشه در درون کودک ایجاد می‌شود و رشد می‌کند.

چطور می‌توانید عزت نفس را در کودک برانگیزید؟ واضح است که اگر شما با فرزندتان با عشق و احترام رفتار کنید و او را همان گونه که هست بپذیرید، در اینصورت فضایی را به وجود می‌آورید که احتمال زیادی دارد کودک، پیام شما را درونی کند و حس قوی «هویت شخصی» را در درون آنها ایجاد می‌کند.باید به خاطر داشته باشید که در روندی که برای یادگیری تلاش می‌کنید، احترام گذاشتن به نیازهای کودک اهمیت بسیاری دارد.

۳) رفتار کنجکاوانه فرزندنتان را تشویق کنید.

حمایت کردن از کنجکاوی کودک، اهمیت زیادی دارد و به رشد عزت نفس کودک منجر می‌گردد. به این سوالات ناشی از کنجکاوی توجه کنید و آنها را جدی بگیرید، به جای اینکه آنها را نادیده بگیرید و بی‌اهمیت بدانید.

۴)  به كودك كمك كنيد به خود اعتماد كند. 

او را به طور مستقيم تصحيح نكنيد. اشتباهاتش را با تنبيه و داد زدن جواب ندهيد. بگذاريد بداند همه اشتباه ميكنند.

۵) با او قهر نكنيد.

۶)نام فرزندتان را با اهنگي خوش بيان كنيد.

۷)پدر و مادر بايد در مقابل فرزندشان عضوي واحد باشند. اگر اختلاف براي انتخاب روش تربيتي داريد اجازه ندهيد فرزندانتان از ان آگاه شود.

۸)احساسات فرزندانتان را تاييد كنيد. "ميدونم مي ترسي" به جاي، اينكه ترس نداره.

۹) گاهي از او معذرت بخواهيد تا بداند ما همه اشتباه ميكنيم.

۱۰) گاهي در جواب سوالش بگوييد نميدانم تا بداند ندانستن بد نيست.

۱۱) به او مسئوليتهايي در حد توانش بدهید.

باسپاس از اعتماد شما

الهه دهقانیان

خانه توانگری طوبی

معرفی کتاب

والدین سمی

معرفی درس

آموزش غیر حضوری والدین توانگر