سلام شیما خانم  گرامی

شرایط و احساس شما قابل درک است.

هر کسی در زندگی ممکن است  کار پیدا کند، اما راحت‌ تر از آن هم می‌تواند بیکار شود، به عبارت دیگر از دست دادن شغل مقوله قابل لمس‌تری است تا به دست آوردن کار.

فشار روانی، استرس و تحمل تنش‌ های بسیار، عدم رضایت از خویشتن، احساس خود‌کم‌ بینی و بی‌ ارزشی کردن، نا امیدی، حس تنهایی و طرد شدن، مورد سرزنش و تحقیر قرار گرفتن،  از‌جمله پیامدهای منفی بیکاری بر ای آقایان است. یعنی شغل و درآمد از منابع احساس قدرت در مردان است که از دست دادن آن بر ذهنیت آنها مبنی بر قدرت داشتن تاثیر نامطلوب می گذارد.

احساس افسردگی بعد از دست دادن شغل، طبیعی است ولی بنا نیست که این افسردگی یک سال و نیم طول بکشد. انتظار می رود که یک آقا برای تامین معاش خانواده در جستجوی شغل باشد. 

البته واضح است که شرایط کار یافتن در جامعه ما سخت است و به این راحتی نمی شود شغل یافت. به ویژه در خصوص همسر شما که مدت زیادی در یک شغل با حقوق و مزایا و جایگاه مناسب بوده اند. ولی این نمی تواند توجیه مناسبی باشد برای یک سال و نیم کناره گیری ایشان از کار. شاید بهتر بود ابتدا ایشان مشغول به کار می شد سپس شما زندگی تان را آغاز می کردید.

واکنش شما نیز اهمیت دارد. البته منظور این نیست که تلخی کنید و یا با برخی رفتارهای تهاجمی به غرور مردانه همسرتان آسیب بزنید. اما می توانید از ایشان بخواهید که از همین کارهایی که پایین تر از شغل سابق ایشان بوده شروع کنند و سپس ایشان را تشویق کنید برای تلاش بیشتر و کسب مدارج ترقی. شرایط شما و مسئولیتهای تان در حال حاضر با دوران نامزدی فرق دارد. ایشان اکنون رسماً مسئول یک زندگی هستند.

مسلما تا زمانی که ایشان جهت رفتن به سر کار اقدام جدی نمی کند و شما نیز مسئولیت هزینه های زندگی را به عهده گرفته اید، نبایستی منتظر تغییر در وضعیت زندگی تان باشید. 

پس خدمت شما پیشنهاد می شود که همسرتان را به اشتغال در همین شرایطی که مهیا می شود ترغیب کنید و خواسته ها و نیازهای تان را با ایشان درمیان بگذارید و از ایشان حتما بخواهید برای زندگی تلاش کند. منابع کاریابی، آگهی ها، دوستان مورد اعتماد و... از جمله مواردی هستند که می توانند به یافتن شغل کمک کنند. در هر حال لازم است به جای رفتار منفعلانه به دنبال شغلی هرچند پایین تر از قبلی باشند و شما نیز ایشان را به ادامه دادن و پیشرفت تشویق نمایید.

از اعتماد شما سپاسگزارم

علی اکبری-خانه توانگری