چکار کنم که از این وضعیت خارج بشم،واقعا ناتوان شدم.(سوالم رو توی کانال نزارین لطفا)

پرسش

تاریخ ثبت : 13 آبان 1397

713 بازدید

مشکل من الان اینه که بعد از اون یک سال افسردگی، با اینکه رابطه مون رو از سر گرفتیم، ولی من نتونستم زندگیم رو از سر بگیرم و به کار و زندگیم برسم، زندگیم و آینده ام رو هواست. اعتماد به نفسم صفر شده، منفی باف شدم، صبح بیدار میشم، ناخوداگاه به مرگ فکر میکنم، به اتفاق های بدی که ممکنه برام بیافته. شبیه آدمی که فراموشی داره خودم رو میزنم به فراموشی در مورد کارهایی که باید انجام بدم. الان سه ساله توی خونه ی مجردی کل روز و شب فقط توی مغزم حرف میزنم، میخوابم، وقت میگذرونم با وب گردی که حتی ازش لذت هم نمیبرم.

ایشون هر کمکی از دستش برمیاد در مورد مشکلاتم دریغ نمیکنه، ولی درمورد رابطه ی عاطفی مون خیلی کم وقت میذاره، کل ارتباط ما نیم ساعت چت کردنه، اون هم چهار روز یه بار. میگه که باید فعلا به زندگیمون برسیم. ولی من خیلی اذیت میشم.

ثبت و ویرایش پاسخ

لغو درخواست

سلام. من چهار سال پیش وارد اولین رابطه ی عاطفیم شدم، در سن 25 سالگی، بعد از یک سال تصمیم گرفتیم از هم جدا بشیم. ایشون همکلاسیم هستند. ولی من به شدت افسرده شدم. راستش تا همین چند وقت پیش نمیدونستم خیلی اوضاعم بد بوده. چون دانشجو بودم و دور از خانواده بودم، توی اون یکسال بخاطر شرایط روحیم به بهانه ی درس خونه هم نمیرفتم، چون همش دلم میخواست تنها باشم و از طرفی نمیخواستم کسی متوجه اوضاعم بشه. بعد از یک سال جدایی باز بنا به دلایلی رابطه مون رو از سر گرفتیم، البته چون هیچ کدوم شرایط ازدواج رو نداریم تصمیم گرفتیم که فعلا به فکر ساختن زندگی شخصیمون باشیم، حرفی از ازدواج نمیزنیم، سعی میکنیم همدیگر رو بیشتر بشناسیم و کنار هم باشیم و به هم کمک کنیم تا در وقت مناسب تر در مورد ازدواج تصمیم بگیریم.
مشکل من الان اینه که بعد از اون یک سال افسردگی، با اینکه رابطه مون رو از سر گرفتیم، ولی من نتونستم زندگیم رو از سر بگیرم و به کار و زندگیم برسم، زندگیم و آینده ام رو هواست. اعتماد به نفسم صفر شده، منفی باف شدم، صبح بیدار میشم، ناخوداگاه به مرگ فکر میکنم، به اتفاق های بدی که ممکنه برام بیافته. شبیه آدمی که فراموشی داره خودم رو میزنم به فراموشی در مورد کارهایی که باید انجام بدم. الان سه ساله توی خونه ی مجردی کل روز و شب فقط توی مغزم حرف میزنم، میخوابم، وقت میگذرونم با وب گردی که حتی ازش لذت هم نمیبرم.
ایشون هر کمکی از دستش برمیاد در مورد مشکلاتم دریغ نمیکنه، ولی درمورد رابطه ی عاطفی مون خیلی کم وقت میذاره، کل ارتباط ما نیم ساعت چت کردنه، اون هم چهار روز یه بار. میگه که باید فعلا به زندگیمون برسیم. ولی من خیلی اذیت میشم.

مهمترین سوال :
برای بهتر شدن حال خودم، بهتر شدن رابطه ام باید چی کار کنم؟ به نظرتون ایشون باید بیشتر وقت بذاره یا درست میگه که باید به زندگی خودمون برسیم؟

پاسخ نوشتاری پاسخگر به سوال شما

نسرین قربان زاده

03 بهمن 1398 ساعت 17:32

سلام.

نوشته شما را خواندم . از اینکه چنین شرایطی را تجربه می کنید متاسفم.

بیان کردید که رابطه شما بعد از یک سال به مرحله ای رسید که تصمیم به جدایی گرفتید . بعد از جدایی شما شرایط روحی بدی را تجربه کرده و بعد از اینکه رابطه شما دوباره شکل گرفت ، با وجود این باز هم حال شما مساعد نشده و بنا به گفته هایتان افسردگی شما ادامه دار شده است. بیان کردید که نتوانسته اید به شرایط نرمال گذشته تان برگردید . با وجود از سر گیری رابطه عاملی که باعث شده است نتوانید به شرایط نرمال باز گردید چه عاملی می تواند باشد؟ در گذشته رفتار و کارایی شما به چه صورت بوده که اکنون نیست؟ برای حل کردن این حال چه اقداماتی تا به حال انجام داده اید؟

ارتباط شما در حدی است که هر سه یا چهار روز یکبار با هم حدود نیم ساعت چت می کنید . اگر فردی از دوستانتان در مورد این وضعیت با شما صحبت می کردند شما به دوستتان چه توصیه ا یی درباره این دوستی می کردید؟ هر ارتباطی دارای ویژگی ها و خصوصیاتی است که اگر بر طبق آن یا حداقل نزدیک به آن پیش نرود نمی شود اسم یک رابطه را بر آن گذاشت. اینکه ایشان وقتی را که با شما طی می کنند در این حد است از دید شما چه معنایی می توان برای این رابطه در نظر گرفت؟ دلیل اینکه با وجود همه این علایم شما هنوز این رابطه را ادامه می دهید چیست؟

علائمی که درباره خودتان برشمردید به نظر می رسد ناشی از افسردگی شماست . دوست عزیز لازم است سریع تر با یک متخصص در این زمینه مشورت نمایید تا با کمک های تخصصی ایشان از این حالت خارج شوید. در این زمینه همکاران روانشناس یا روان پزشک می توانند به شما کمک کنند.

فراموش نکنید تنها کسی که می تواند شما را از این وضعیت خارج کند خودتان هستید .اگر منتظر هستید که شرایط روحی تان مساعد شود تا بتوانید به کارهایتان سر و سامان دهید این اتفاق نمی افتد .گام اصلی شما این است که ابتدا حرکتتان را شروع کنید تا حالتان مساعد شود. یعنی چرخه تان را برعکس شروع کنید . فعالیت و کار کردن سپس تجربه حال خوب ....

همان طورکه ایشان هم به شما توصیه کردند لازم است که به فکر زندگی تان باشید . با کارهایی که اکنون انجام می دهید مثل وب گردی و در خانه ماندن حال شما به سمت بهبودی که نخواهد رفت ، احتمالا بدتر هم خواهد شد.وب گردی و خانه نشینی همگی رفتارهای اجتنابی شما ازروبرو شدن و حل کردن مشکلاتتان است که به هیچ وجه نتیجه بخش نخواهد بود. بنابراین با مراجعه نزد متخصص و درمانگر اقدامات اولیه درمانی خود را آغاز کرده و در ادامه با از سر گیری فعالیت هایتان انرژی از دست رفته تان را برگردانید.

امیدوارم مسیر زندگیتان هموار و روشن باشد...

نسرین قربان زاده_ خانه توانگری طوبی

معرفی درس
رهایی از بی ارزشی
ساختن رابطه عاطفی بدون شکست
بسته معنای زندگی

سلام.نوشته شما را خواندم . از اینکه چنین شرایطی را تجربه می کنید متاسفم. بیان کردید که رابطه شما بعد از یک سال به مرحله ای رسید که تصمیم به جدایی گرفتید . بعد از جدایی شما شرایط روحی بدی را تجربه کرده و بعد از اینکه رابطه شما دوباره شکل گرفت ، با وجود این باز هم حال شما مساعد نشده و بنا به گفته هایتان افسردگی شما ادامه دار شده است. بیان کردید که نتوانسته اید به شرایط نرمال گذشته تان برگردید . با وجود از سر گیری رابطه عاملی که باعث شده است نتوانید به شرایط نرمال باز گردید چه عاملی می تواند باشد؟ در گذشته رفتار و کارایی شما به چه صورت بوده که اکنون نیست؟ برای حل کردن این حال چه اقداماتی تا به حال انجام داده اید؟ارتباط شما در حدی است که هر سه یا چهار روز یکبار با هم حدود نیم ساعت چت می کنید . اگر فردی از دوستانتان در مورد این وضعیت با شما صحبت می کردند شما به دوستتان چه توصیه ا یی درباره این دوستی می کردید؟ هر ارتباطی دارای ویژگی ها و خصوصیاتی است که اگر بر طبق آن یا حداقل نزدیک به آن پیش نرود نمی شود اسم یک رابطه را بر آن گذاشت. اینکه ایشان وقتی را که با شما طی می کنند در این حد است از دید شما چه معنایی می توان برای این رابطه در نظر گرفت؟ دلیل اینکه با وجود همه این علایم شما هنوز این رابطه را ادامه می دهید چیست؟علائمی که درباره خودتان برشمردید به نظر می رسد ناشی از افسردگی شماست . دوست عزیز لازم است سریع تر با یک متخصص در این زمینه مشورت نمایید تا با کمک های تخصصی ایشان از این حالت خارج شوید. در این زمینه همکاران روانشناس یا روان پزشک می توانند به شما کمک کنند.فراموش نکنید تنها کسی که می تواند شما را از این وضعیت خارج کند خودتان هستید .اگر منتظر هستید که شرایط روحی تان مساعد شود تا بتوانید به کارهایتان سر و سامان دهید این اتفاق نمی افتد .گام اصلی شما این است که ابتدا حرکتتان را شروع کنید تا حالتان مساعد شود. یعنی چرخه تان را برعکس شروع کنید . فعالیت و کار کردن سپس تجربه حال خوب ....همان طورکه ایشان هم به شما توصیه کردند لازم است که به فکر زندگی تان باشید . با کارهایی که اکنون انجام می دهید مثل وب گردی و در خانه ماندن حال شما به سمت بهبودی که نخواهد رفت ، احتمالا بدتر هم خواهد شد.وب گردی و خانه نشینی همگی رفتارهای اجتنابی شما  ازروبرو شدن و حل کردن مشکلاتتان است که به هیچ وجه نتیجه بخش  نخواهد بود. بنابراین با مراجعه نزد متخصص و درمانگر اقدامات اولیه درمانی خود را آغاز کرده و در ادامه با از سر گیری فعالیت هایتان انرژی از دست رفته تان را برگردانید.امیدوارم مسیر زندگیتان هموار و روشن باشد...نسرین قربان زاده_ خانه توانگری طوبی

معرفی کتاب :

معرفی فیلم/مقاله :

معرفی دروس غیر حضوری :

اکشن پلن :

ثبت و ویرایش پاسخ

لغو درخواست

سوالات مشابه

با توجه به شغل پدر و مادرم چطوری اونو مطرح کنم1,349 بازدید
برقراری ارتباط در 40 سالگی2,345 بازدید
برگشتن به رابطه ای که قبلا تمام674 بازدید
ادامه رابطه یا قطع آن1,050 بازدید
چطور میتوان رابطه عاطفی خوب را به ازدواج منجر کرد؟630 بازدید

دکتر علیرضا شیری

پرسش خود را هم اکنون از مشاوران ما بپرسید...

دسته بندی ها

پاسخگران