سلام

نامه شما را خواندم.

چیزی که مانع از صحبت و اظهارنظر کردن ما در جمع می شود میتواند برای هر فردی متفاوت باشد. مثلا یکی فکر میکند "باید بدون هیچ عیب و ایرادی حرف بزنم" و اینکه به خودش مجوز هیچ اشتباهی را نمی دهد این امکان را به او نمی دهد که راحت در جمع صحبت کند. افکاری دیگر مثل: بهترین بودن، کامل بودن، ترس از گیرافتادن و عدم توانایی در دادن پاسخ به اطرافیان و....می تواند باعث سکوت بیش از حد ما در جمع باشد. این افکار میتوانند در ما اضطراب ایجاد کنند اینکه می خواهیم بدون عیب و ایراد صحبت کنیم و حالا وقتی در موقعیتی قرار بگیریم که ممکن است اشتباهی هم مرتکب شویم ما را مضطرب می کند و برای کم کردن این اضطراب دست به سکوت، کناره گیری و عدم مشارکت  میزنیم. درواقع احساس ما کمتر می شود ولی مسئله ی ما حل نمی شود.

اینکه در موقعیت هایی که قرار است شما صحبت کنید چه افکاری از ذهن تان عبور میکند می تواند کمک نماید تا به باور شما برسیم و بعد این سوالات را از خودتان بپرسید:

 (میتوانید جدولی تهیه کنید و در یک ستون سوالات را یادداشت کنید و در ستون دوم به پاسخ سوالات بپردازید):

1- دقیقا پیش بینی می کنید چه اتفاقی خواهد افتاد؟

2- چقدر از 0 تا 100 امکان دارد این اتفاق در واقعیت رخ دهد؟ نتیجه را چقدر منفی پیش بینی می کنید از 0 تا100؟

3- بدترین نتیجه ممکن چیست؟

4- محتمل ترین نتیجه ممکن چیست؟

5- بهترین نتیجه ممکن چیست؟

6- آیا فجایعی را پیش بینی می کنید که به واقعیت نزدیک نیستند؟ مثال بزنید.

7- آیا هیجان هایتان (اضطراب) به شما خط می دهند؟ آیا به خودتان می گویید "احساس می کنم مضطربم پس اتفاق بدی خواهد افتاد"؟

8- آیا این راهی منطقی برای پیش بینی شرایط است؟ چرا؟

9- چندبار در گذشته پیش بینی های شما اشتباه از آب درآمده است؟ در آخر چه اتفاقی افتاد؟

10- نگرانی در این مورد برای شما چه سود و زیانی دارد؟ 

هرچند اندیشیدن به سوالاتی که مطرح شد می تواند موقعیت را برایتان شفاف نماید با این حال به شما پیشنهاد می کنم در موقعیتی که قرار می گیرید به خاطر داشته باشید یک فکر، فقط فکر است، واقعیت نیست. فکرتان را در ذهن خودتان نگه دارید، بدانید که واقعیت و افکار شما دو چیز متفاوت هستند. وقتی تبدیل به یک مشاهده گر می شوید می توانید به راحتی نظاره گر افکارتان باشید و قبل از اینکه افکار ناکارآمدتان دست به کنترل تان بزنند به بررسی دقیق موقعیت بپردازید و احساس تان را تحمل کنید و به مسیرتان ادامه دهید.

از خودتان بپرسید آیا واقعا نگرانی هایتان واقعی هستند؟

در کتاب رهایی از زندان ذهن، ترجمه دکتر حسن حمیدپور و زهرا اندوز، انتشارات ارجمند با 50 داستان کوتاه به شما شیوه مدیریت افکاری که در ذهن تان فعال می شود پرداخته می شود که میتواند برایتان کاربردی و مفید باشد. 

باتشکر

زهرا محمدی- خانه توانگری طوبی