۱۳ سال پیش ازدواج کردم.‌ دارای تله مهر طلبی، رها شدگی و بی ارزشی هستم. همسرم دارای تله بی اعتمادی، اجتنابی و رها شدگی. همسرم اهل دوست مجردی بازی و من اهل خانواده. زندگی ما به واسطه مشکلات و اختلاف سلیقه ها، به واسطه تله ها کم کم سرد تر شد. حدود پنج سال پیش همسرم خواست که جدا شویم و گفت که تمایلی به ادامه زندگی ندارد. من راضی به این امر نبودم.‌ خیلی تلاش کردم که زندگی را نگه دارم. پیش مشاور رفتیم ولی فایده نداشت. مشاور گفت که یه مدت از هم جدا زندگی کنید و ایشان پذیرفت. برای سه ماه من و پسرمون را ترک کرد و بی خبر گذاشت. به واسطه یکی از فامیل ها برگشت. اما همچنان سرد و طلبکارانه. حدود ۶ ماه بعد از آن دست به خودکشی زد که خوشبختانه به موقع به بیمارستان بردند و مشکلی پیش نیومد. از بیمارستان بی خبر رفت منزل خانواده اش و پیام داد که زندگی ما تمام شده. یک ماه بعد به حالت طلبکارانه و دعوا برای تعیین تکلیف برگشت و اصرار داشت که من درخواست طلاق بدم. حتی تهدید که شاید دفعه بعد تو را بکشم و ... با چندین مشاور صحبت کردم تا بتونم درست تصمیم بگیرم مخصوصا که یه پسر نه ساله هم داشتیم. بدون اطلاع ایشان با وکیل صحبت کردم و وکیلم حکم طلاق همراه با حضانت فرزند و مهریه را گرفت ولی با مدت زمان سه ماهه. خیلی سر در گم بودم که حکم را اجرا کنم یا نه. برادرانم می گفتند این مرد زندگی برای تو نمی شه. وکیلم می گفت این حکم را شاید دیگه نتونی بگیری. اما ته دلم راضی به جدایی نبود و ترس و وحشت بعد از جدایی و دوست داشتن همسرم از طرفی و سردی و اصرار همسرم و خانواده اش به جدایی و بی اعتمادی که به واسطه خیانت ایشان به من ایجاد شده بود، و اصرار خانواده ام، باعث شد که بدون اطلاع ایشان طلاق بگیرم و در زمانی که سفر بود، همراه با پسرم و وسایلم(جهیزیه به گفته وکیل و وسایل شخصی خودم و پسرم) خانه را ترک کردیم. هنوزم راضی به این کار نبودم. اما در اون زمان بحران دیگه من نبودم که تصمیم می گرفتم شرایط بود که من را با خود می برد.‌ از همان لحظه خیلی پشیمان شدم. اما دیگه کار از کار گذشته بود. یه مدت که کلا در بی خبری گذشت و حتی یک تماس نگرفت. چند بار در دادگاه دیدمشون ولی با قهر، کم کم صحبت در خصوص پسرم.

مهمترین سوال :
آیا راهی وجود داره که من به زندگی با همسرم برگردم؟ آیا برگشتن کار درستی است؟