من، همسر و دختر ٦ ساله مان، حدود ٥ سال انگليس زندگي ميكنيم. متوجه شدم همسرم قبل ها به من خيانت كرده و نتونستم با اين موضوع كنار بيام. ايشون طبق يك نقشه ي از قبل تعيين شده، تمام دار و ندار من رو گرفت و ما رو رها كرد. با كمك دولت و بعد از يك مدت خونه ي اين و آن موندن، تازه تونستم بعد از ٦ ماه يك زيرزمين كوچيك اجاره كنم. براي امرار معاش هم كمي دولت كمك ميكنه و خودم هم با تاكسي كار ميكنم. در ضمن بدهي هاي بانك چون به اسم من بوده رو من بايد بپردازم. از طرفي چون ميدونه من به طرز وحشتناكي وابسته به دخترم هستم، تهمت رواني بودن به من زده كه بچه رو بگيره و چايلد ساپپورت نده.

مهمترین سوال :
با توجه به اينكه ٣٨ سال عمرم تقريبا بدون اين دغدغه ها زندگي كرده بودم، حالا غم تنهايي، بدون حتي يك نفر فاميل اينجا يا يك دوست نزديك، آزارم میده. غم درد كشيدن بچه ام كه خيلي باهوش و فهميده هست، عذابم میده. از عهده ي مخارج برنمیام، به طوري كه روزي ١٢ ساعت رانندگي ميكنم و تا دير وقت در جاهاي خطرناك شهر هم مجبورم این کار رو انجام بدم. احساس بي ارزشي و ترس دارم. نياز به درس خوندن و داشتن مدرك تحصیلی از اينجا دارم كه مشكل مالي اجازه نميده. حس بدبختي دارم.
با افسردگي شديد خودم چه كار كنم؟