سلام . 

وقتتان به خیر . 

در نوشته تان بیان کردید که رابطه والدین تان به گونه ای است که احساس خوبی ندارید. دلایل این موضوع را هم مواردی بیان کردید که در طول سالها به وجود آمده است و به نقص مهارتی آنها بر می گردد. اینکه شما تمایل دارید رابطه ای که بین  آن ها وجود دارد رابطه ای گرم و صمیمانه باشد قابل درک است اما به این نکته توجه کنید که نقش شما در این ماجرا تا چه حدی است ؟ تا چه حد توانایی درست کردن این رابطه را در خود می بینید و پذیرش محدودیت شما در این موضوع تا چه میزانی است؟ در چه موقعیت های دیگری نقش خودتان را پر رنگ و موثر می دانید و در مسایلی که در خانواده ایجاد می شود باید حل کننده موضوع باشید؟ رابطه والدین همسرتان مطلوب است . مطلوب نبودن رابطه والدین شما برای شما چه معنایی دارد؟ اگر این رابطه به هر دلیلی با استاندارد های شما هماهنگ نباشد شما چه احساسی درباره خودتان دارید؟ آیا تا به حال همسرتان در این باره با شما به گونه ای متفاوت برخورد کرده اند که نگران مطرح شدن و گفتگو در مورد هستید؟

به نظر می رسد لزومی به مطرح کردن این موضوع نزد همسرتان وجود نداشته باشد . اگر ایشان در این باره مساله ای را بیان کردند با ذکر این  که این موضوعی است که خود والدینتان توانایی مدیریت این ماجرا خواهند داشت از ادامه ماجرا پیشگیری کنید یا اینکه با ایشان در باره موضوع بدون گارد گرفتن حرف زده و ناراحتی و نگرانی خودتان را نیز از این موضوع بیان کنید.

فراموش نکنید بهتر است خودتان را وارد ماجرای پدر و مادرتان نکنید تا هنگامیکه خود آنها از شما در خواست کمک کنند. شما ناجی و رابین هود رابطه والدین خود نیستید  و هر اقدامی از جانب شما بدون هماهنگی می تواند به بدتر شدن رابطه آنها بیانجامد. اجازه بدهید خودشان در مورد ارتباط شان تصمیم بگیرند . کاری که شما می توانید انجام دهید این است که انتظارتان را از آنها بیان کرده و خواهش کنید در مواقعی که شما به همراه همسرتان در منزل آنها به سر می برید با مراعات رفتار های خود باعث ناراحتی شما نشوند. 

 از ارتباط گرم خود به همراه همسرتان لذت برده و مسئولیت ارتباط والدین خود را به عهده خودشان بگذارید .

امیدوارم مسیر زندگی تان همیشه روشن باشد.

نسرین قربان زاده _ خانه توانگری طوبی