سلام . 

نوشته شما را خواندم . 

شرایطی که در آن قرار دارید را کاملا درک می کنم .وکاملا بهتان حق می دهم که احساس غمگینی داشته باشید . طبیعی است که میل به مادر شدن در وجود هر خانمی وجود داشته باشد . گفتید که برای  حل مشکلتان  سه مرتبه تلاش کرده اید اما متاسفانه نتیجه ای حاصل نشده است.

دلیل اینکه نا امید شده اید چیست؟ اینکه سه بار این تلاش ناموفق بوده به معنای اینکه هرگز این اتفاق نخواهد افتاد است؟ در شرایطی که شما دارید اگر انتقال جنین انجام بدهید باید در آرامش کامل باشید و از هر گونه تنش و استرسی به دور. اینکه با هر بار سعی و تلاش و عدم دست یابی به هدف ، شما این چنین تخریب می شود چه دستاوردی برایتان دارد؟ میفهمم که هر بار ناامید شدتان چقدر برای شما دردناک است اما حاصل این رفتار چیست؟ 

دور شدن از اطرافیان و نزدیکانتان به نوعی پرهیز از مواجه شدن با مشکل است. اگر ارتباطتتان را کاهش بدهید یا قطع کنید مشکل شما حل می شود؟  آیا توانایی اینکه با هر جمعی قطع ارتباط کنید را دارید؟ چه عاملی باعث می شود که در پی دادن پاسخ به افرادی باشید که در مسایل خصوصی و جزئی زندگی شما کنجکاوی میکنند ؟ اگر هیچ واکنشی به سوالات نشان ندهید چه اتفاقی می افتد؟

به خاطر داشته باشید که داشتن فرزند از اهدافی است که درزندگی بیشتر زوجین وجود دارد . اما هستند کسانی که از ابتدا تصمیم می گیرند که بدون فرزند به مسیر زندگی خود ادامه بدهند . ایده شما درباره زندگی بدون فرزند چه می تواند باشد؟

نکته بعدی اینکه در مسیر درمانی که برای بارداری های خاص صورت می گیرد لازم است که تلاش ها به صورت مداوم و با چندین بار ازمون و خطا صورت پذیرد .  بنابراین تلاش های شما قطعا باید ادامه پیدا کند تا به نتیجه دلخواه دست پیدا کنید . آرامش داشته باشید و صبوری کنید تا خداوند در این امر شما را یاری کند و طعم شیرین در آغوش گرفتن فرزندتان را تجربه کنید .

با ارزوی موفقیت برای شما ...

نسرین قربان زاده _ خانه توانگری طوبی