سلام بانوی گرامی

نامه شما را خواندم و نگرانی شما در رابطه عاطفی تان قابل درک است. با این حال می توانید در غالب یک گفتگوی بالغانه بدون وارد کردن پیش فرض های خودتان و بدور از قضاوت مسئله را مطرح کنید.

حالا چطور مسئله را مطرح کنید؟

به این صورت که به موقعیتی که درش شما این احساس نگرانی یا ترس بهتون دست داده اشاره کنید. به این ترتیب که من وقتی که دیدم در مهمانی با فلانی....

در گام بعدی به فکرتان و احساستان اشاره می کنید..من وقتی که دیدم در مهمانی با فلانی....فکر کردم که .... احساس کردم که .....

دقت کنید که در این حالت شما صرفا به موضوعی از دیدگاه خودتان و احساس حودتان اشاره می کنید و هیچ خبر  و انگیزه ای از احساس طرف مقابل ندارید در حالی که این جمله که شما بیان کردید: " اما طرف مقابلم نسبت به زنان و دختران ضعیف و آسیب دیده، خیلی مهرورزی داره و دلش به حال اونها می سوزه و گاهی در جمع زیادی ازشون تعریف می کنه که اونها هم توی جمع اعتماد به نفس داشته باشند، ". اگر خودشان این دلایل و افکار را بیان نکرده باشند کلا قضاوت شما می شود نسبت به ایشان و راه ارتباط را برای شما می بندد.

 و بعد از آن نیاز خودتان را مطرح می کنید مثلا نیاز به توجه و صمیمیت عاطفی داشتم و بعد اشاره می کنید که چه پیشنهاد و یا تقاضایی دارید تا بتوانید این نیاز را  تامین کنید و یا ممکن است از ایشان پرسش کنید که نظر ایشان چیست و انگیره ایشان از رفتارشان چه بوده است و  در این حالت می توانید بهبودی  و شناخت خوبی در روابطتان ایجاد کنید.

با تشکر از اعتماد شما 

مونا گوشه 

خانه توانگری طوبی