با سلام. دختری هستم که از لحاظ ظاهری، تحصیلات و خانواده در سطح بالایی قرار دارم و تاکنون خواستگاران زیادی داشته ام که یا مورد پسند والدین ام نبوده اند یا خودم. با خودم که فکر میکنم میگم شاید تله کمال طلبی منفی دارم و از دست خودم و خانواده ام حرص میخورم. اما وقتی به مشاور مراجعه میکنم و یا معیارهای هم کفو بودن با طرف را بررسی میکنم میبینم به نظرم اشتباه نکرده ام. اخیراً خواستگاری دارم که از همان جلسه اول آشنایی به صورت غیر مستقیم ابراز علاقه میکند (غیر مستقیم چون من آدم معتقد و مذهبی هستم و تاکنون به غیر از آشنایی ازدواج ارتباط دیگری با جنس مخالف نداشتم) از لحاظ ظاهر، تحصیلات و محل تولد (ایشان متولد استان دیگری هستند) با من متفاوت هستند. برای مبارزه با تله کمال طلبی منفی سعی کردم 5 جلسه آشنایی داشته باشیم و بعد تصمیم بگیرم (سالهای گذشته بود حتما سریع جواب منفی میدادم) اما به نظرم حس چندان مثبتی به ایشان ندارم. از لحاظ ظاهر جذب نشدم، به دلیل تفاوت محل تولد از تفاوت های فرهنگی نگرانم، من معتقدتر به انجام فرایض دینی هستم، ایشان کار دولتی دارد اما فعالیت هایی مثل خرید و فروش هم انجام میدهد که در خانواده من چندان پذیرفته شده نیست و ضمنا سیگار هم میکشد که آن هم در خانواده من پذیرفته شده نیست. البته میگوید ترک میکنم اما من فکر میکنم باید با شرایط فعلی ایشان تصمیم بگیرم نه قول و قرار. تحصیلات ایشان یک سطح از من پایین تر است و از نظر تحصیلات خانواده خیلی زیاد متفاوت هستیم

مهمترین سوال :
چقدر میتوان به اظهار عشق شدید پسر در زمان آشنایی (فقط چهار جلسه دو ساعته) اطمینان کرد؟ خصوصا اینکه دختر تقریبا از همه جهات مطلوب است.