سلام دوست گرامی 

وقت شما بخیر

نوشته تان را خواندم. اینکه علی رغم احساساتی که در این رابطه تجربه می شود ایشان اقدامی برای ابراز دیدگاه و خواسته هایشان نمی کنند به عوامل گوناگونی مرتبط می شود که از حیطه دانش و آگاهی ما خارج است. که لازم است در این خصوص بررسی ها و ارزیابی های دقیق تری صورت بگیرد. 

با این حال اینکه بخواهیم صرفا بر اساس احساسات فردی ، به این نتیجه برسیم که فرد مقابل در چه موضعی ست و یا با چه هدفی این رابطه را می بیند،  ممکن است نتایج و استنباط ما را با اشکال مواجه نموده و طرفین را دچار خطای ذهن خوانی نماید.

لذا یکی از مهارت هایی که در خصوص بودن در چنین روابطی لازم است به آن توجه شود تعامل از طریق به اشتراک گذاشتن افکار و دیدگاهها و جویا شدن افکار و احساسات فرد مقابل است.

فکر نکردن به مساله ای ناتمام ، موجب کمرنگ شدن و یا فراموشی آن نمی شود. گاهی لازم است مسائل ناتمام مهم زندگی تان را تا جایی که برایتان امکان پذیر است مورد بررسی و توجه قرار دهید تا پس از آنکه در انتها حتی با خواسته تان همراه نبود، خللی در تکالیف و تصمیمات آتی شما وارد ننماید. لذا می توانید فرصتی را ایجاد نمایید تا در خلال همکاری های شغلی تان، زمینه ای را برای گفتگو با یکدیگر ایجاد نمایید تا به تدریج و در میان این تعاملات، طرفین  از انگیزها و اهداف نسبی فرد مقابل آگاه شوند. البته لازم نیست در همان ابتدا از احساسات خود او را مطلع نمایید. گفتگو یک روند تدریجی پیش رونده است که در درونش، برخی اطلاعات و دیتاها ارسال و دریافت خواهد شد. لذا در این فرایند، از طریق پرسیدن و دریافت دیدگاهها می توانید از موضع فرد مقابل "به تدریج" آگاه شوید.

با تشکر از اعتماد شما

شایان غدیری