سلام

نامه شما را خواندم‌.

بابت شرایطی که تجربه میکنید متاثر شدم. از دست دادن والدین تان و نداشتن حامی در این شرایط با وجود مسائلی که وجود دارد مسلماً سخت است‌.

با این حال در این شرایطی که پیش آمده بهتر است از آسیب بیشتر جلوگیری کنید و در این مسیر محدودیت هایتان هم در نظر بگیرید. به هرحال برادرتان ممکن است از شما حرف شنوی نداشته باشند و بزرگتر قابل نفوذ دیگری هم وجود ندارد تا از کمک ایشان استفاده کنید.‌ اشاره ای به رابطه با اقوام پدری تان نداشتید برای مثال عمو یا عمه یا حتی اگر دوستانی دارند که رابطه خوبی با ایشان دارند از آنها بخواهید با ایشان گفتگو نمایند. 

قسمتی از نامه که اشاره داشتید فرد خودرای  می باشد پول های زیادی به باد است. واکنش شما در این موقعیت ها چیست؟ چقدر ایشان با پیامد رفتارهایشان روبرو می شوند؟ ضررهایی که پیش می آید با چه صورتی جبران می شود؟ چقدر میتوانند محدودیت های دنیای واقعی را بپذیرند؟ به نظرم شما نمی توانید درمانگر ایشان باشید و یا حتی نقش مادری برای ایشان ایفا کنید با این حال می توانید در این بازی نقش بالغانه ای داشته باشید و در زمان هایی که رفتارهایی انجام می دهند که پیامدهای منفی دارد اجازه دهید خودشان با پیامد رفتارشان روبرو شوند. هرچند می توانید از قبل پیامد برخی پیامد رفتارهایشان را گوشزد کنید (البته به دور از سرزنش کردن ایشان).

نمی دانم چقدر کلام تان از توصیه، نصیحت، قضاوت، سرزنش به دور است و در کنار دیدن آسیب های که ایشان دیدند با او همکلام می شوید. و حتی می توانید در بعضی از موقعیت ها از خودشان سوال کنید که در این شرایط که احساساتی مثل غم، تنهایی، ترس و نگرانی را تجربه می کنید بهتر است چه کاری انجام دهیم؟ 

اینکه اختلافات کی قرار است تمام شود شاید بهتر است بررسی کنیم تا به حال برای حل این اختلافات دست به چه رفتارهایی زده ایم؟ لازم است چه رفتارهایی انجام دهیم که قبلا انجام نمی دادیم؟ حتی لازم است از چه رفتارهایی که باعث تداوم بخشیدن رفتارهای ایشان هست دوری کنیم؟ میتوانید با ایشان مطرح کنید که اینگونه ادامه دادن رفتارهای پرخطر (که آسیبش فقط شامل حال خودش نمیباشد و میتواند در زندگی شما هم اثرگذار باشد) برایش چه پیامدهایی خواهد داشت؟

ما متاسفانه کنترلی روی عوامل بیرونی نداریم و واقعا نمیتوانیم دیگران را تغییر دهیم هرچند نگرانی شما را درک میکنم و حق دارید در این شرایط نگران آینده ایشان باشید. با این حال محدودیت های خودتان هم درنظر داشته باشید و اگر می توانید جای تلاش برای منصرف کردنشان از داشتن اینچنین روابطی، تشویق شان کنید از درمانگری حضوری کمک بگیرند تا بدون جانبه داری و قضاوت، در جهت ایجاد زندگی سالم تر به ایشان کم نمایند.

باتشکر

زهرا محمدی- خانه توانگری طوبی