سلام،من توی یه شهر خیلی کوچیک زندگی میکنم و حدود 4 ساله که با خانواده ام برنامه مهاجرت به تهران رو ریختیم در حدی که مادرم زودتر از موعد خودش رو بازنشست کرد و پدرم اقدام کرد برای انتقالی و تهران خونه خریدیم. اسفندماه آقایی اومد خواستگاری و ما گفتیم میخواهیم مهاجرت کنیم که گفت من هم میام تهران. لیسانس مهندسی مکانیک داره، شغلش مکانیک و 27 ساله با 10سال سابقه کار و اینجا شاگردهم داره، درضمن دوسال پیش حدود 150میلیون پس انداز خانوادش داشتن و طبقه بالای خونه پدریش رو ساخت برای ازدواجش ولی پول کم اوردن و وام گرفتن و قسط های وام هاشو خودش داره میده.
حدود 4 بار رفت تهران دنبال کار ولی نتونست کار پیدا کنه و برگشت، قبول کردم که 2 سال باهاش اینجا زندگی کنم تا بدهی هاش رو بده بعد بریم، بعد اومد گفت من بیام تهران همش ضرر میکنم و اینجا استادم اونجا باید شاگردی کنم و هزینه ها بالاست، قبول کردم تا همیشه تو این شهر باهاش زندگی کنم به شرطی که در خونه ای که طبقه بالای خانواده اش ساخته ساکن نشویم...باز کلی آسمون ریسمون بافت که من بدهی دارم و خونه گرونه نمیتونم بگیرم و بیا یکی دوسال اینجا زندگی کن بعد که دست و بالمون باز شد میریم. طبق معمول قبول کردم. ما رسم داریم ک 5 تکه از وسایل سنگین جهیزیه رو داماد بگیره... تو جلسه دومی که خانواده ها هم رو دیدن، پدرش اون 5 تیه رو کرد 2 تکه به اسم اینکه ما خونه ساختیم، نداریم... بعد هم گفتند در هزینه های جشنها شما هم کمک کنید ولی کادوهایی ک جمع میشه برای داماد باشه که قسط هاش رو بده و هزار جور حرف دیگه که از وظایفشون سر باز زدند... اون شب من تا صبح گریه کردم بخاطر اشتباهم و اون همه کوتاه اومدنم ک باعث شد تحقیر بشم، زنگ زدیم بهشون و جواب منفی دادیم و گفتیم میخواهیم بریم تهران، حدود یک هفته همه چیز لغو بود تا اینکه دوباره اومدن گفتند هرجا خواستین خونه میگیریم و خونه پدری رو اجاره میدیم. قبول کنید، باز من قبول کردم و جلو رفتیم تا اینکه دوباره اون آقا به من گفت بابام قبول نمیکنه خونه رو بده اجاره به غریبه و گفته خودتون بیایید ساکن بشین و من هم پول ندارم خونه بگیرم. آخرم گفت تو وقتی جواب منفی میدی من مجبورم به دروغ بهت بگم خونه میگیرم که برگردی. بعد هم گفت 10 میلیون این اواخر داشتم رفتم برای خونه کولر خریدم. ندارم ندارم هاش برای منه، پولهاش رو میره میریزه خونه باباش

مهمترین سوال :
و طبق معمول قبول کردم،مارسم داریم ک 5 تیکه از وسایل سنگین جهیزیه رو داماد بگیره..تو جلسه دومی ک خانواده ها همو دیدن،پدرش اون 5 تیکه رو کرد 2 تیکه ب اسم اینکه ما خونه ساختیم، نداریم.. بعدم گفتن تو هزینه های جشنا شماهم کمک کنین ولی کادوهایی ک جمع میشه بره جیب داماد ک قسطاشو بده و هزار جور حرف دیگه ک از وظایفشون سر باز زدن.. اون شب من تا صبح گریه کردم بخاطر اشتباهم و اون همه کوتاه اومدنم ک باعث شد تحقیر بشم، زنگ زدیم بهشون و جواب منفی دادیم و گفتیم میخوایم بریم تهران، حدود یک هفته همه چیز لغو بود تا اینکه دوباره اومدن گفتن هرجا خواستین خونه میگیریم و خونه پدری رو اجاره میدیم. قبول کنین، باز من قبول کردم و جلو رفتیم تا اینکه دوباره اون اقا بمن گفت بابام قبول نمیکنه خونه رو بده اجاره ب غریبه گفته خودتون بیاید بشینین و منم پول ندارم خونه بگیرم،اخرم گفت تو وقتی جواب منفی میدی من مجبورم ب دروغ بهت بگم خونه میگیرم ک برگردی.بعدم گفت10 میلیون این اواخر داشتم رفتم برا خونه کولر خریدم. ندارم ندارماش برای منه،پولاشو میره میریزه خونه باباش
سوالم اینه،جدا از اشتباهات خودم،با این وضع میشه ازدواج کرد؟