با سلام

وقت شما بخیر

از دست دادن پدر و جای خالی او برای شما ، در مهم ترین دوران کودکی تان تجربه سختی بوده است. و جای خالی شان در بخش های بعدی زندگی پر رنگ است.

رنج های کنونی ما ، دردهای حل نشده درون مان هستند که از گذشته تا به اکنون حمل شان می کنیم. هرچند ما نقشی در پدید آمدن این دردهای دوران گذشته نداشته ایم با این حال با تداوم بخشیدن شان؛ سهمی در تبدیلشان به رنج های زندگی مان داریم. 

ندیدن های تکراری و اجتناب از مواجه با موقعیت هایی که اشاره نمودید؛ احساسی از "من خوب نیستم ، یا من لایق نیستم" را در شما تقویت می کند.

 گاهی عملکردهای کنونی مان نیز بر این احساس دامن می زند. نوشته اید که در سی سالگی  بیکار هستید. و بیکاری از آن دست عواملی ست که سهم مهمی در تداوم بخشیدن به تصویری از من خوب نیستم یا من لایق نیستم ایفا میکند. اینها را مورد توجه قرار دهید. ما نمی توانیم تغییری در رویدادهای تلخی که در گذشته رخ داده اند ایجاد کنیم.  با این حال سهی که اکنون برای تغییر این شرایط می توانیم برای خود ترسیم نماییم کمی بیشتر خواهد بود. تغییر روند زندگی می تواند به بهبود نسبی و تدریجی  تصویری که ما از  خودمان داریم کمک کند.

با تشکر از شما

شایان غدیری