بانوی گرامی سلام

نامه شما را خواندم و متوجه شدم که در پروسه باردار شدن با مسائلی روبرو شده اید که به نظر می رسد عزت نفس شما را هدف گرفته است.

در این شرایط اینکه شما احساساتی ناخوشایند را تجربه کنید قابل درک است با این حال به این معنی نیست که قرار است شرایط باز هم برای شما یکسان باقی بماند .. این احساسات و هیجانات ثابت نیستند و تغییر می کنند.

شما در درجه اول قبل از اینکه بخواهید از دست این عواطف فرار کنید  و یا با احساساتی خوشایند جایگزینش کنید از خودتان بپرسید که چه فکری نسبت به خودتان دارید؟

چقدر از ارزشمندی وجودتان را به مادر شدن نسبت می دهید؟

حال که برای این اتفاق مجبورید پروسه ای درمانی را طی کنید چه احساسی نسبت به خودتان دارید و چه فکری نسبت به خودتان دارید؟

خیلی وقتها باور هایی که ما نسبت به خودمان دارید نشات گرفته از باور هایی است که از گذشته به مارسیده اند و ما از خانواده و یا جامعه خودمان دریافت کرده ایم.. مثل اینکه می گویید فکر می کنم که " شایسته ی مادری نیستم." یعنی اگر مشکلی در باروری نداشتید شایسته مادری بودید؟ این باور از کچا می آید

وقتی این باور های ناکارآمد فعال می شوند شما را گرفتار قضاوت هایی بی رحمانه نسبت به خودتان و غلیان احساساتی ناخوشایند در درونتان به پا می کنند.

برای بهبود شرایط و کاهش احساسات نا خوشایند به سراغ این افکار و باور های ناکارآمدی می توانید بروید که ارزشمندی و لیاقتهای شما را در گرو مادر شدن بی واسطه می داند.. و آنها را به چالش می توانید بکشید. و در این صورت است که قضاوت هایتان نسبت به خودتان به این ترتیب کاهش پیدا می کند.

در این خصوص بسته غیر حضوری از بی ارزشی تا من ارزشمند می تواند برای شما کارآمد باشد.

با تشکر از اعتماد شما

مونا گوشه

خانه توانگری طوبی